Memorijal umetnika

Memorijal umetnika nastao je prema zamisli Pavla Beljanskog da svoju zadužbinu upotpuni portretima i autoportretima svih umetnika zastupljenih u njoj, a kao početna tačka poslužila su dela koja su se već nalazila u kolekciji poput autoportreta Milana Milovanovića, Zore Petrović, Milana Konjovića i Ljubice Cuce Sokić, kao i Portret Koste Miličevića, rad Živojina Lukića i Portret Lize Križanić Ignjata Joba. Uskoro je ideja Pavla Beljanskog prerasla u jasan koncept: da se sakupljena galerija portreta postavi u posebnom delu izložbenog prostora Spomen-zbirke. Nakon planske nabavke eksponata krajem šezdesetih godina, Memorijal umetnika svečano je otvoren 1971. godine. I u narednom periodu nastavilo se sa započetom praksom, a težnja za stalnim obogaćivanjem ove kolekcije i danas predstavlja jedan od osnovnih zadataka muzeja. Osim portreta i autoportreti autora iz zbirke u najrazličitijim tehnikama (uljane slike, skulpture, crteži, grafike, karikature, itd), sastavni deo postavke Memorijala umetnika je i dokumentarni materijal o stvaraocima iz zbirke (fotografije, pisma, lični dokumenti i predmeti koje su umetnici koristili tokom procesa stvaranja – četkice, boje, palete).