Istorija kolekcije

Spomen-zbirka Pavla Beljanskog nosi naziv po svome darodavcu i osnivaču Pavlu Beljanskom (19. VI 1892–14. VII 1965), diplomati i velikom kolekcionaru, koji je posebnim Ugovorom o poklonu sa Izvršnim većem AP Vojvodine iz novembra 1957. godine, zaveštao srpskom narodu svoju zbirku umetničkih dela: slika, skulptura, tapiserija i crteža. Ovu značajnu kolekciju dopunjavao je do kraja života, zaključno sa slikom Velika Iza Vlaha Bukovca. Spomen-zbirka Pavla Beljanskog otvorena je za javnost 22. X 1961. godine. Sve do kraja sedamdesetih godina rad Spomen-zbirke bio je orijentisan na prezentovanje kolekcije Pavla Beljanskog isključivo preko stalne postavke, Memorijala umetnika, Memorijala Pavla Beljanskog i izdavačke delatnosti. Komunikacija sa publikom proširena je uvođenjem Dečije likovne radionice 1979. godine, a od 1996. organizuju se i povremene izložbe autora iz kolekcije. Redovan izložbeni program i proširenje aktivnosti različitim manifestacijama (koncerti, promocije knjiga, muzičke radionice, projekcije filmova, stručna vođenja) odvijaju se kontinuirano od 1999. godine. Prateći savremene tokove predstavljanja, 2004. je postavljena sveobuhvatna web prezentacija. Od 2006. dolazi do učestalije komunikacije sa publikom kroz posebne programe četvrtkom, posvećene pojedinim autorima, događajima ili značajnim ličnostima, a koji se usklađuju sa temama povremenih izložbi. Uvodeći zajedinčka tumačenja izložbi sa Galerijom Matice srpske i Poklon zbirkom Rajka Mamuzića, od 2008. godine počinje ostvarivanje ideje o programskom povezivanju muzeja sa Trga galerija.

Zamišljena kao jedna od najmodernijih institucija, zahvaljujući izuzetnoj zbirci i pratećim arhivima, Spomen-zbirka danas predstavlja referalni centar za izučavanje moderne srpske umetnosti, a sopstvenu modernost iskazuje kroz atraktivne programe i raznovrsne načine komunikacije s javnošću.